PAPUA ZACHODNIA

20 dni PAPUA ZACHODNIA
PAPUA ZACHODNIA

Papua Zachodnia to wysunięta najdalej na wschód prowincja Indonezji. Rejon wręcz dziewiczy i przypominający świat takim, jakim był w odległej przeszłości. – Dla podróżnika jest to kraina marzeń. I nie chodzi tylko o dystans, jaki musimy pokonać, ale przede wszystkim o kompletną odrębność kulturową.

Papua Zachodnia to: jedna z największych połaci lasu deszczowego świata, spotkanie z ostatnimi wyizolowanymi plemionami naszej planety, nocleg w domach na drzewach, budowanych nawet kilkanaście metrów nad ziemią, poznanie codziennego życia w dżungli, polowanie na dziki, kąpiele w rzekach zamieszkanych przez krokodyle, spływ łodziami przez najdziksze partie Papui, animistyczne wierzenia, niezwykłe rytuały, podróż w czasie do epoki kamienia łupanego…

Zbiórka w Warszawie, przelot do Jakarty.
Przylot do Jakarty, kolacja w hotelu. Nocny przelot do Jayapury.
Wcześnie rano lądowanie w Jayapurze - stolicy Papui Zachodniej i jedynym dużym mieście po indonezyjskiej stronie wyspy. Odebranie niezbędnych pozwoleń na podróż w głąb wyspy i przesiadka na kolejny samolot do Dekai. Ok. 1-godzinny przelot do Doliny Baliem jest atrakcją samą w sobie - z okien samolotu rozpościera się niezapomniany widok na dziki interior wyspy – gęste połacie lasu deszczowego, serpentyny potężnych rzek, wzgórza i poszarpane wierzchołki gór oraz nieliczne ślady ludzkiej obecności w bezkresnym oceanie dżungli. Lądowanie w Dekai - niegdyś małej miejscowości misyjnej z niewielkim lądowiskiem, dziś będącej rozrastającym się miasteczkiem z siedzibą władz nowo powstałej, papuaskiej prowincji. Lunch i wyprawa na lokalne targowisko - w celu zakupienia zapasów na wyprawę. To będzie ostatnia okazja, żeby zaopatrzyć się we wszystko, czego potrzebujecie na najbliższe dwa tygodnie! Nocleg w prostym hotelu rządowym.
Przejazd samochodem nad rzekę Brazza. Przesiadka na łódź motorową i wyprawa w dół rzeki - aż do osiągnięcia rzeki Siretsj. Kolacja i nocleg w jednej z wiosek plemienia Citak-Mitak.
Kontynuacja wyprawy po rzece Siretsj. Trasa wiedzie w górę głównego nurtu rzeki, później w dół jednej z jej odnóg. Po drodze lunch w jednej z mijanych wiosek. Dopłynięcie do wioski Mabul, będącej bazą wypadową dla wypraw eksplorujących terytoria Korowajów. Wybranie tragarzy, negocjacje z „szefem wioski” – to jeden z elementów wyprawy, który zapadnie w pamięć jej uczestnikom. Kolacja i nocleg w wiosce. UWAGA: w zależności od warunków pogodowych i godziny przelotu do Dekai, możliwe dotarcie do Mabul dzień wcześniej. W takim wypadku program "przesunie się" o jeden dzień do przodu, a grupa spędzi dodatkowy dzień w dżungli.
Tygodniowy trekking przez terytoria Korowajów i Kombajów. W zależności od warunków pogodowych i tempa marszu (które zawsze dostosowane jest do najwolniejszej osoby w grupie), wyprawa odwiedzi od pięciu do ośmiu „domów na drzewach”. W dwóch z nich grupa spędzi po dwie noce, co umożliwi zbliżenie się do jej mieszkańców i lepsze poznanie ich codziennego życia; w pozostałych po jednej. Dziennie wyprawę czekać będzie od czterech do sześciu godzin marszu, co z uwzględnieniem licznych postojów i „przerw fotograficznych”, niemal zawsze oznaczać będzie pełny dzień trekkingu. Grupie przez cały czas towarzyszyć będą tragarze oraz lokalny przewodnik/zwiadowca/myśliwy, wynajęty z pierwszej wioski. Podczas pobytu w dżungli wyprawa nie tylko odwiedzi kilka odciętych od cywilizacji osad, ale także doświadczy piękna i groźnej potęgi jednej z najdzikszych połaci lasu deszczowego świata. Uczestnicy wyprawy będą mogli podziwiać niezakłóconą przez człowieka florę i faunę, poznają kilka podstawowych zasad radzenia sobie w dżungli, a może nawet uda się zorganizować jakieś polowanie...(?) Przede wszystkim jednak – wyprawa spotka na swojej drodze niezwykłych ludzi, pochodzących z zupełnie odmiennego świata. Plemiona Kombajów i Korowajów to jedne z najbardziej wyizolowanych i najmniej poznanych grup etnicznych Melanezji, stroniące nawet od misjonarzy, którzy w ciągu ostatnich trzech dekad osiągają coraz większe sukcesy chrystianizacyjne pośród innych plemion. Korowajowie i Kombajowie odwiedzani są na tyle rzadko przez grupy białych, że trudno powiedzieć kto będzie tu dla kogo większą atrakcją – uczestnicy wyprawy dla Ludzi Drzew, czy odwrotnie. UWAGA: Trasa wyprawy nigdy nie jest taka sama i zależy w zdecydowanym stopniu od tego, gdzie nasi przewodnicy zlokalizowali w ostatnim czasie domy na drzewach. Korowajowie to nomadzi, przemieszczają się z miejsca na miejsce w poszukiwaniu żywności i nowych terenów łowieckich. Z tego powodu program może ulegać modyfikacjom w trakcie realizacji.
Wyruszenie w drogę powrotną. Trekking z powrotem do Mabul. Nocleg w lokalnej chacie.
Zapakowanie się na łodzie i spływ w dół rzeki do Senggo. Zazwyczaj tego dnia wszyscy mieszkańcy wioski gromadzą się na brzegu, by tłumnie i wylewnie pożegnać niecodziennych gości. Dalsza wyprawa pod prąd, do rzeki Brazza i z powrotem, do Dekai. Lunch po drodze. Po dotarciu na miejsce przepakowanie bagaży na samochód i przejazd do miasteczka.
W godzinach porannych (godzina wylotu uzależniona będzie od warunków pogodowych!!!) przelot do Wameny. Zakwaterowanie, lunch. Odpoczynek po trudach przedzierania się przez dżunglę. Wieczorem kolacja i nocleg.
Ok. godzinny przemarsz do słonych źródeł w Ilueramina, gdzie można zobaczyć tradycyjny sposób pozyskiwania przez Dani soli poprzez namoczenie liści bananowca w solance i suszenie ich później w domu. Dalszy przejazd samochodem na północ Doliny Baliem - do wioski Jiwica. Ok. półgodzinny przemarsz do wioski Sumpaima, której mieszkańcy przechowują ponad dwustuletnią, „wędzoną” mumię założyciela wioski. Wizyta w sąsiedniej wiosce Anemoigi, gdzie grupa zje lunch, po czym będzie świadkiem tradycyjnych tańców oraz inscenizowanej „bitwy”, jaką Dani urządzają przy okazji większych ceremonii. „Bitwa” kończy się rytualnym zabiciem świni, którą przyrządza się potem w tradycyjny sposób: zapieka się ją w liściach bananowca. Późnym popołudniem powrót do Wameny, kolacja i nocleg w hotelu.
Przelot do Jayapury, transfer do hotelu, zakwaterowanie. Zwiedzanie okolic Jayapury – Pomnik McArthura i Memoriał II wojny światowej, plaża w Sentani, gdzie zobaczyć można zardzewiałe wraki wozów pancernych z czasów II wojny światowej, wyprawa łodzią do rybackich plemion żyjących na wyspie Asei, na jeziorze Sentani. Lunch i jeśli czas pozwoli, kąpiel na plaży w Base G. Powrót do Jayapury.
Przelot do Denpasar. Transfer do hotelu. Kolacja i nocleg w hotelu na Bali.
Czas wolny, wypoczynek.
Po śniadaniu przygotowanie do wyjazdu. Przejazd na lotnisko, przelot do Europy
Przylot do Warszawy.

Indonezja

Stolica: Dżakarta
Największe miasta: Banda Aceh, Bali, Dżakarta, Surabaya, Aujung Pandang, Ubud
Język urzędowy: indonezyjski
Waluta: rupia indonezyjska (IDR) = 100 sen
Ludność: 237512000 osób
Strefa czasowa: czas polski + 6 do + 8h
Podział administracyjny: składa się z 23 prowincji, 2 regionów specjalnych stołecznych dystryktów miejskich.

Informacje praktyczne

Szczepienia
przed wyjazdem do Indonezji należy zaszczepić się przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B, malarii, durowi brzusznemu, gruźlicy, oraz gorączce krwotocznej.

Lekarze
opieka medyczna w Indonezji jest płatna zarówno usługi państwowe jak i prywatne. Koszt wizyty wynosi od 15 do 30 USD, w przypadku nagłego wypadku koszt może wzrosnąć nawet do 200 USD. Doba w szpitalu państwowym to kosz 15 USD natomiast w klinice państwowej wynosi 250 USD.

Apteki
lekarstwa można kupić w drogeriach hotelowych, które są dobrze zaopatrzone.

Numer pogotowia: 119

Wymagania wizowe/ przepisy celne
obywatel polski chcąc przekroczyć granicę Indonezji musi posiadać wizę (turystyczna ważna jest przez 30 dni). Wizę można otrzymać podczas przekraczania granicy w ustalonych punktach na lotniskach (w Dżakarcie, Medanie, Pekanbaru, Padangu, Surabayi, Manado i Denpasar (Bali ) i w portach morskich (na wyspie Batam – w portach Sekupang, Balu Ampo, Nongsa, Marina Teluk Senimba; na wyspie Bintan – w portach Bandar Bentan Telani Lagoi, Bandar Seri Udana Lobam; na wyspie Sumatra – w portach Belawan, Sibolga, Teluk Bayur; na wyspie Jawa – w porcie Tanjung Priok (Dżakarta); na wyspie Bali – w porcie Padang Bai; w prowincji Irian Zachodni (Papua Zachodnia) – w porcie Jayapura. Wizy są płatne i nie można przedłużyć takiej wizy na miejscu. Przy składaniu wniosku o wizę należy mieć przy sobie kartę kredytową lub wyciąg z konta bankowego. Przy wjeździe do Indonezji paszport musi być ważny minimum 6 miesięcy. Nie ma ograniczeń celnych co do wwozu i wywozu obcej waluty poza miejscową walutą i wynosi 5 mln IDR. Nie wolno wwozić radioodbiorników, telewizorów, narkotyków. Nie wolno wywozić zwierząt i roślin indonezyjskich.

Informacje MSZ

Ważne:
Zanim podejmiesz decyzję o wyjeździe, sprawdź aktualne informacje konsularne na stronie Ministerstwa Spraw Zagranicznych pod tym linkiem ! Strona MSZ podaje najświeższe doniesienia, ograniczenia bądź zalecenia dla turystów zamierzających udać się w podróż. Jeśli istnieje jakakolwiek sprzeczność pomiędzy danymi publikowanymi na naszym portalu, a informacjami podawanymi przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych, proszę przyjąć informację MSZ jako bardziej aktualną.

Warto wiedzieć

Banki i wymiana pieniędzy
banki otwarte są od poniedziałku do piątku w godzinach od 8.00 do 14.00, poza tym w soboty czynne są w godzinach od 8.00 do 11.00. Walutę można wymieniać w recepcjach hotelowych, w kantorach, które przeważnie otwarte są dłużej niż banki. Najlepiej wymienić pieniądze w kantorach na lotnisku. Czeki podróżne wymienić można w licznych bankach aczkolwiek po niższym kursie, ponieważ pobierana jest opłata manipulacyjna. Najbardziej powszechne czeki to American Express. Płatności kartami kredytowymi można dokonać jedynie w większych hotelach, restauracjach.

Komunikacja

  • Samoloty – jest to najszybszy, najprostszy i najwygodniejszy środek komunikacji, Choć ceny są stosunkowo wysokie, a odloty bywają opóźnione. Najpopularniejszymi liniami lotniczymi są Garuda i prywatnel linie Lion Air.
  • Samochody – najlepiej skorzystać z możliwości wynajęcia samochodu razem z kierowcą, koszt wynosi 250.000 rupi. Jeśli ktoś zdecyduje się na wypożyczenia samochodu musi wiedzieć, że poruszanie się po Indonezji jest bardzo trudne, ponieważ kierowcy jeżdżą nie ostrożnie i nie przestrzegają przepisów ruchu drogowego, a ruch jest lewostronny. Aby móc prowadzić samochód wymagane jest międzynarodowe prawo jazdy.
  • Autobusy – w Indonezji komunikacja za pośrednictwem autobusów jest odradzana, ponieważ autobusy nie zatrzymują się, więc trzeba do nich wskakiwać i z nich wyskakiwać, dodatkowo kierowcy są nie mili i nigdy nie wiadomo ile tak naprawdę kosztuje bilet.
  • Linie kolejowe – podróżowanie pociągiem jest w miarę szybkie i bezpieczne. Najlepiej rozbudowaną sieć kolejową posiada Jawa. Pociągi dzielą się na klasę biznesową, ekonomiczną i ekskluzywną, nie trzeba dokonywać wcześniejszej rezerwacji biletów.
  • Statki – są zdecydowanie dobrymi środkami transportu, którym możliwe jest przemieszczanie się między wyspami. Statki technicznie są dobrze utrzymane, a bilet całodzienny i kosztuje od 10 do 40 USD.
  • Taksówki – głównie są atrakcją turystyczną, można podróżować w becaku, ojeku czy bejaju. Są to otwarte taksówki napędzane silnikiem lub siłą mięśni kierowcy.
  • Bemo – jest najtańszym środkiem lokomocji. Są to przebudowane mini ciężarówki z dwoma rzędami ławek.

Poczta
większość hoteli posiada swoje okienka pocztowe, co jest dużym ułatwieniem dla turystów. Koszt znaczka do Polski wynosi 600 – 1500 rupli w zależności czy wysyłana jest kartka czy też list.

Porady i zwyczaje

Kuchnia
głównie jest to mieszanina tradycji kulinarnych: arabskich, chińskich, indyjskich i europejskich. Indonezyjczycy w kuchni stosują kontrasty, mieszają kolorowe składniki, co w końcowym efekcie daje przepiękne i smaczne dania. Potrawy są ostre i bardzo dobrze przyprawione. Dania składają się przede wszystkim z mięsa, ryżu, ryb i owoców morza. Warto na pewno spróbować Nasi Goreng – jest to smażony ryż z kawałkiem jajka, Sate czyli grillowane kawałeczki kurczaka podawane w sosie orzechowym i ryżem, Ayam Goreng – smażone kawałki kurczaka z ryżem i z dodatkiem szpinaku, Soto – przepyszna zupa z kurczakiem, jajkiem, ryżem i odrobiną makaronu chińskiego, Bakar Girang – soczysta  grillowana ryba. Godna polecenia jest również pasta krewetkowo – kokosowa z ananasem, mleczkiem kokosowym lub ogórkiem. Zdecydowanie warto sięgnąć po soczyste arbuzy, mango, papaje, awokado, karambolę czy też rambutan.

Napoje
najczęściej pijane są soki i wody, ponieważ większość Indonezyjczyków to muzułmanie wobec tego alkohol jest rzadko przez nich spożywany. Najbardziej rozpowszechnionym napojem alkoholowym jest arak – wytwarzany na bazie spirytusu ryżowego, melasowego oraz wina palmowego. Arak jest głównym dodatkiem wódek, deserów, dodawany jest również do herbaty czy też ponczu.

Pamiątki
sklepy czynne są przez 7 dni w tygodniu w godzinach od 10.00 do 22.00. W Indonezji można znaleźć ogromną ilość pięknych przedmiotów, które ozdobią każdy dom. Najczęściej kopiowane są rzeźby z drewna, broszki, zdobione sukienki, etniczne tekstylia, narzuty na kanapy. Zdecydowanie warto zaopatrzyć się w przepiękne indonezyjskie batiki (tkaniny ręcznie barwione, materiał pokryty jest cudownymi wzorami, rysunkami robionymi za pomocą wosku). Podczas zakupów należy sprawdzać daty ważności gdyż często zdarzają się przeterminowane artykuły.

W restauracji
najlepiej wybierać większe restauracje i nie ulegać kuszącym budką z potrawami znajdującymi się na ulicy, gdyż można uniknąć nieprzyjemnym skutkom zatrucia. Od 2 września do końca miesiąca trwa Ramadan, w tym czasie należy unikać publicznego spożywania pokarmów, nawet okna w restauracjach są zasłonięte.

Ubiór
zwiedzając meczety należy zawsze ściągać buty, kobiety dodatkowo powinny okryć głowy chustą. Ubiór nie może być zbyt skąpy, gdyż jest to wbrew wierze muzułmańskiej. W Bali zwiedzając świątynie należy biodra owinąć tkaniną, która udostępniana jest bez uiszczania opłaty.

Taniec i muzyka
taniec w Indonezji uważany jest za sztukę i za ważny element ceremonii. Tańce oparte są na ludowej mitologii i wierzeniach religijnych, które przedstawione są za pomocą ruchu, gestów w rytm muzyki. Często można takie tańce oglądać wieczorami w pałacach sułtańskich i muzeach. Ceny biletów nie są wysokie, a czasem wstęp jest wolny.

Religia i kultura

W Indonezji 88% mieszkańców wyznaje muzułmanizm, 5% to protestanci, 3% wyznaje katolicyzm, 4% wyznawcy innych religii.

Święta:

  • między 21 stycznia a 19 lutego – Chiński Nowy Rok
  • 1 stycznia – Muzułmański Nowy Rok
  • marzec – urodziny proroka Mahometa
  • 19 marca – Hinduski Nowy rok
  • 21 kwietnia – święto Kartini
  • maj – waisak
  • 17 sierpnia – Rocznica proklamowania niepodległości
  • grudzień – Eid al – Adha (Święto Ofiar)

Placówki dyplomatyczne

Ambasada RP w Dżakarcie
Jl. H.R. Rasuna Said Kav. X Blok IV/3
12950 Jakarta Selatan, Indonezja
Tel.: (00-6221) 252 5938 do 40
Faks: (00-6221) 252 5958
E-mail:
dzakarta.amb.sekretariat@msz.gov.plKonsulat RP w Bandungu
Konsul Honorowy
40 198 Bandung, Jalan Bukit Pakar Utara No. 75, Indonezja
tel.: (00-62-22) 250-37-65
fax: (00-62-22) 250-79-98
e-mail:
mariola@bdg.centrin.net.id, mariolapawlowska@hotmail.com
Konsulat RP w Surabaya
Konsul Honorowy
Jl. Embong Ploso 12, Surabaya 60271, Indonezja
tel.: (00-62-31) 547-15-60
fax: (00-62-31) 545-09-41
e-mail:
sdm@kapalapi.co.id

INDONEZJA – Obywatele RP mogą wjeżdżać bez wizy i przebywać na terytorium Indonezji do 30 dni. Dokumentem podróży jest paszport, ważny minimum 6 miesięcy od daty wjazdu do Indonezji.

  • Jayapura – jedyne duże miasto po indonezyjskiej stronie Nowej Gwinei
  • Wizyta u plemion zamieszkujących rejon Doliny Baliem
  • Tygodniowy trekking przez terytoria Korowajów i Kombajów
  • Domy na drzewach
  • Plemię Dani i tradycyjne pieczenie świni w liściach bananowca
  • Wioska Sumpaima i ponad 200-letnia mumia założyciela wioski
  • Rybackie plemiona na wyspie Asei
  • Wypoczynek na Bali
Kalkulacja dla grupy min. 8 osób płacących. Kolejność zwiedzania może się zmienić. Program może ulec zmianom z powodu siły wyższej lub w wyniku obustronnego uzgodnienia. Ostateczne ceny biletów lotniczych z dnia wystawienia. Istnieje możliwość wprowadzenia zmian w cenach biletów wstępu.